Det var aningen crowded på lokala sushirestaurangen vid lunchtid idag när jag var där för att haffa lunch med hem åt oss mammor. Det fanns inte direkt tid att lägga bitarna vackert i lådorna så det fick bli ett berg istället.


I samma veva insåg jag hur mycket jag igen hastar mig fram i vardagen. Hör mig själv säga skynda nu, fart på, nu ska vi iväg, även när vi inte har någon minuttidtabell utan jag bara vill hålla mitt entourage till dagsrutinerna. Behöver lugna ner tempot lite igen.
Lämna ett svar